Adotz – Sources

Resumat

Au rescontre deis aigavèrs
La man au rajòu de l'adotz,
Agachi lo poèma dins lo bachàs
Que s'esposca e renais
Dau gisclar de l'eissor fresc.

Caminar es una pulsion creatritz que congrèa d'òbras d'art efemèras. Los passes traçan dins l'espaci de frasas aitanlèu escafadas. Escorreguda facha, lo caminaire espròva lo besonh de las gardar dins sa mementa, de colcar sul papièr (o tot autre supòrt) tant de sensacions, idèas, pantaissadas e païsatges que senon s'esvanirián dins l'oblit. Aquò's çò que fa Silvan Chabaud. Aquel grand caminaire montanhòl nos manda de cartas postalas de sos meravilhaments jos la fòrma de poèmas esbleugits e meditatius. Percorrèm amb el sas cimas e luòcs d'eleccion : Ubaia Nauta (Paroart, Brec de Rubren), Pirenèus (Canigó, Cambra d'Ase, Arcozan, los Estanhós), Corsega (Tavignanu, Pinatellu), rius del mond (de Salagon, Vis e Lèrga a Bidassoa e Sant Laurenç). Cada luòc descobèrt es la font d'una meditacion urosa, una « adotz », coma se'n tròba tant dins nòstra toponimia. Adotz d'aiga e de poesia.

Mas cada rescontre es tanben una descobèrta de l'autre, una estapa de l'existéncia, coma los grands recampaments memorials e politics : sul Larzac en 2023 pels cinquanta ans de la Fèsta, sus l'autorota amb la CGT de Clarmont d'Erau, sus un empont amb lo sound system brancat. Adotz es un quasèrn de viatge meravilhat suls camins de montanha e autras dralhas de vida.