AGLANDS DOBLAUDS

Resumat

[…]
Marcèu Vielhavilla, nascut a Dozillac a las rivas de Dobla, a sempre viscut dins aquel païs dintre Eila e Drònna, l’escòla comunala fuguèt son universitat emb una regenta que tota sa longua vita quitèt pas d’un elh l’enfant vengut òme que portava tant d’esperença.
Faguèt sa vita de mestieiral – obrièr del bastiment – per lo trabalh lo coratge e la volontat venguèt l’òme qu’es, cofla de benvolença.
Dins aquel païs d’albres e d’aigas ont solet lo vent e los crids de salvatgina venan treblar lo siaud ; païs paure, rufe, sorna ont lo pès del silenci covida al soscament, Marcèu Vielhavilla passèt tota sa vita en avisar lo mond e lo temps que fugis. Quitèt pas de parlar sa lenga naturala e venguèt, coma se deu, al Bornat e al Felibrige ont prenguèt sa bona plaça en tota modestia. Actur del teatre d’Oc, chafrat “prosper”, animatur deus “Leberons de la Dobla”, era l’òme que calia per menar la Mantenença de Guiana-Peirigòrd e dire “Perque sem felibres” …
M’aquò fasia pas lo compte, volguèt temonhar enquera mai per nòstra lenga occitana en escriure çò que sentissia ta prigondament ; dins la patz deus bòscs jos bel garric faguèt son aglandage !
Una lenga viu quora l’òme l’a en boca coma al cur, lo parlar doblaud troba en Marcèu Vielhavilla son temonh dins aquela fin del vintièma sièclè : del trefond deus grands bòscs nos fai auvir coma un resson del famus vers de Victor Balaguer “Morta dihuen qu’es, mes Jo la creich bien viva”.
Veici l’òbra d’un felibre que viu son terraire dins sa lenga, li cal pas cercar de las rasons farlabicadas, canta coma viu, naturalament.
Legissetz Aglands doblauds, aquò’s una aura de prima que veng alenar l’esper.
Joan Monestièr, Majoral del Felibrige

Revuda Lo Bornat N°1 bis
Autor : Vielhavilla, Marcèu
Linga : Occitan (lemosin)
Parucion : 03/1989
Editor : Lo Bornat
Nb de pajas : 69
Format : 17 x 23 cm
Pés : 146 g
ISSN : 01526227