Alba roja

Resumat

Al ser de sa vida, Andrieu Lagarda balha la paraula al dròlle qu’es estat. Òc-ben, es la votz del mainat, a la primièra persona, qu’ausissèm dins aqueles racontes que van dels remembres pus aborius a las primièras annadas d’escòla primària.

Se Sinèra o Al temps que te parli encaminavan ja una escritura biografica, es ben lo primièr còp que l’autor nos balha los remembres del seu temps de mainatge.

Pus personal, lo raconte d’Andrieu Lagarda es pas lo d’una enfança païsana coma plan autres tèxtes autobiografics occitans. Es dins un borg que son paire teniá botiga de cordonièr, dubèrta a totes, per el endreit mannat de descobèrta, d’observacion, de vesinatge.

Alba roja, luènh d’èsser un raconte simplòt, es al còp la descobèrta del monde del defòra, la calor de l’ostalada, los trabucs e los desavenis, las penas e las incomprensions fàcia al monde dels adultes, la somission a las duras règlas de l’escòla o las jòias del Carnaval…

Amb un lexic occitan-francés.